Archief van
Tag: Sybe Schaap

Het wendbare verleden. Nietzsche in postmoderne tijden

Het wendbare verleden. Nietzsche in postmoderne tijden

Met het waarschuwende gezegde ‘wat aandacht krijgt groeit’ in mijn gedachten, rijst tevens de vraag of je als lezer blij moet zijn met het groeiende aantal publicaties over opkomend populisme. Internationale studies, essays en krantenartikelen geven al jaren aandacht aan het fenomeen en met het vorig jaar bij uitgeverij Damon verschenen ‘Het wendbare verleden, Nietzsche in postmoderne tijden’ heeft Sybe Schaap ook weer een vervolg gegeven aan het maatschappelijk fenomeen dat hem intrigeert. In voorgaande titels als ‘Het onvermogen te…

Lees Meer Lees Meer

Nietzsche in postmoderne tijden

Nietzsche in postmoderne tijden

Trouw berichtte op 4 december jl. in een artikel van Sofie Messeman over het laatste werk van Sybe Schaap: ‘Het wendbare verleden, Nietzsche in postmoderne tijden’ dat in 2019 bij Uitgeverij Damon uitkwam. Reden om het boek te lezen? Sofie Messeman: ‘Sybe Schaap heeft veel geschreven over populisme en ook in dit boek klinkt hij oprecht bezorgd over het fenomeen, dat hij op een filosofische manier verbindt met ideeën van Nietzsche. Vooral Nietzsches begrip van creatief ressentiment is daarbij verhelderend….

Lees Meer Lees Meer

De mens als maat

De mens als maat

Tussen geboren worden en jezelf met bommen omhangen om deze vervolgens te laten exploderen en doelbewust daardoor zoveel mogelijke anderen in je eigen dood mee te nemen, zit misschien niet perse een lange maar wel een bijzondere en ontspoorde weg. Een pad dat we historisch, biologisch, psychologisch, religieus en vooral politiek hebben geduid in alle media die ons ter beschikking staan. Waar ging het fout tussen dat jongetje in het ledikantje en de jonge man die zich met mitrailleur voor…

Lees Meer Lees Meer

Het onvermogen te vergeten

Het onvermogen te vergeten

Waar de een zichzelf en zijn of haar omgeving onbedoeld en onbewust het leven moeilijk maakt door een geheugenprobleem als Alzheimer, wordt de ander geplaagd door het onvermogen onzinnige dingen te vergeten, met als uiterste vorm het soms mirakels aandoende hyperthemesia. We selecteren ons hele leven wat we onthouden, bewust en onbewust. Toch onderscheidt het ons van de dieren die zonder zelfbewustzijn, alleen die dingen schijnen te onthouden die hen organisch ten dienste staat. Ik herinner me (waarom eigenlijk?) de…

Lees Meer Lees Meer