Archief van
Categorie: Nietzsche blog

Kairos, een nieuwe bevlogenheid

Kairos, een nieuwe bevlogenheid

Begon ik het ‘lezend’ jaar 2015 met tijdloze essays uit de pen van Joke Hermsen, zo eindig ik 2015 ook met essays van haar die ze aansluitend op “Stil de tijd” in haar boek “Kairos” het licht liet zien. Kairos, die tegenpool van “Chronos” bevat teksten die mij dermate aan het hart liggen dat ik dit boek misschien nog meer dan haar vorige boek, een ieder die iets met deze thematiek heeft kan aanbevelen. Vandaag op de 31e van de 12e maand is die tijd, die klok…

Lees Meer Lees Meer

Een áltemenselijke God

Een áltemenselijke God

Terugbladerend in wat bijdragen die in “Filosofiemagazine” over Nietzsche verschenen, las ik een korte uiteenzetting uit de pen van Sebastien Valkenberg uit 2012. “God is dood en God blijft dood”, een koud bij de grond benadering van Nietzsche’s “God is dood’, die misschien noodgedwongen voor de lezer van het magazine platgeslagen in hapklare brokken wordt gepresenteerd. Zoals Nietzsche wel eens vaker ten onrechte voorbij komt wanneer ergens over de leegstand van de kerken wordt geschreven of gesproken, ontmoeten we ook hier in…

Lees Meer Lees Meer

De mens als maat

De mens als maat

Tussen geboren worden en jezelf met bommen omhangen om deze vervolgens te laten exploderen en doelbewust daardoor zoveel mogelijke anderen in je eigen dood mee te nemen, zit misschien niet perse een lange maar wel een bijzondere en ontspoorde weg. Een pad dat we historisch, biologisch, psychologisch, religieus en vooral politiek hebben geduid in alle media die ons ter beschikking staan. Waar ging het fout tussen dat jongetje in het ledikantje en de jonge man die zich met mitrailleur voor…

Lees Meer Lees Meer

Nietzsche voor en na 1945

Nietzsche voor en na 1945

Is er een Nietzsche van voor en een van ná 1945? Voor velen in retrospectief wel, voor ‘echte’ kenners (achteraf is alles in een perspectief te plaatsen) blijven er geen twijfels over; Nietzsche moest niets van die Nazi-schreeuwers hebben en zijn somtijds heroïsch taalgebruik is vaak op andere fundamenten gebouwd dan het inhoudsloze, antisemitische en racistisch geblaas van die laarzendragers. “Wo Rassen gemischt sind, der Quell großer Cultur” (Nachlaß 1885). De populariteit van Nietzsche schommelt door de decennia. Zoveel interpretaties, zoveel…

Lees Meer Lees Meer

De filosofen en het nationaal-socialisme

De filosofen en het nationaal-socialisme

Wie een brede aanvliegroute naar de verbintenis tussen de (Duitse) filosofen en het nationaalsocialisme zoekt, heeft genoeg te lezen in de laatst verschenen Sonderausgabe van het in Duitsland verschijnende Philosophie Magazin. Op de voorkant prijkt de overbekende foto van Hitler die -voor de kijker naar rechts -naar een bijna teneergeslagen Nietzsche kijkt; Hitler stoer, vastberaden en vereenzelvigend met zijn grote idool waar hij geen ene jota van heeft begrepen. De pseudo-intellectueel die meer sluw dan wijs was. De foto dateert uit 1934,…

Lees Meer Lees Meer

De banaliteit van het goede

De banaliteit van het goede

Kijk daar loopt hij; een individu dat zich laat betalen voor een vage oversteek naar Europa. Wetend dat de kans op slagen niet zo bijster groot is. Ook niet voor de kinderen aan boord. Hij voert uit wat zijn geldbuidel hem ingeeft. Dezelfde motieven die de advocaat aanzet de beroepsverkrachter en killer vrij te krijgen op een ontdekte vormfout. Hij doet zijn toga aan, zoekt alle mogelijke kronkelpaden in jurisprudentie om de zieke man weer op vrije voet te krijgen…

Lees Meer Lees Meer

Lernt mich gut lesen!

Lernt mich gut lesen!

Een klein jaartje geleden liep ik omringd door de prachtige herfstkleuren in het Weimar van de grote literaire namen. Nog vervuld van de originele Nietzsche manuscripten die in het verstillende Goethe- und Schiller Archiv werden tentoongesteld, genoot ik van een aarzelende zon die door de novemberlucht brak. En verder herinner ik me de eenzaamheid van de enkele bezoeker, de hangende takken over een rustige Ilm en het besef dat plaats en tijd van veel grote geschriften niet zover van ons…

Lees Meer Lees Meer

Ecce Homo

Ecce Homo

Duizenden moet het zijn vergaan zoals onze eigen Tachtiger Albert Verwey, wanneer hij een soort van teleurstelling dient te verwerken omdat hij zijn verwachtingen over een tekst van een gerijpte denker als Nietzsche, moet bijstellen. De dichter schrijft: “Bij mijn eerste lezing van Ecce Homo was ik teleurgesteld. Ik had een werk verwacht van verheffing en ideeën- dracht: in de plaats daarvan werd ik getroffen door laag-bij-de-grondsche bespiegelingen omtrent voeding en door haast-kinderachtige zelf –lof en ijdelheid.” En ja, wat moet…

Lees Meer Lees Meer

Een stinkend Europa

Een stinkend Europa

Die eeuwige gespreide armen en bijeengehouden voeten aan houten kruizen, bronzen beelden en gebeitelde marmer platen… De noodzaak zich door relikwieën en symboliek de weg te laten wijzen dan wel deze weg veilig af te leggen, spreekt uit de vele Christelijke driedimensionale uitingen langs de provinciale wegen op de Balkan. En net wanneer ik denk dat we het wel een keer gehad hebben met die overwegend absurde katholieke verering, zeker in termen van verdere ontwikkeling, kom ik ze met honderdtallen…

Lees Meer Lees Meer

Plato of Gyros 555?

Plato of Gyros 555?

Die Grieken toch; ze hebben ons al jaren bij de veter, al maanden bij de ballen en spelen als Olympische Goden in de arena van de Euro hun spel met de grote spelers. Wie wilde die euro? Wie wilde dat financieel verbonden Europa? Voor wat en wie willen we ons beschermen? En wat willen we toch zo graag veilig stellen dat we als slechte opvoeders onze ‘kinderen’ de 5e waarschuwing geven terwijl de 3e pedagogisch gezien al de laatste had moeten zijn?…

Lees Meer Lees Meer